12 Ocak 2014 Pazar

İnsanın gurbette olduğunu sanırım en çok pazar kahvaltıları hissettiriyor...

  

       Aile bireylerinin hep bir arada olduğu biraz telaşlı biraz huzurlu bol çaylı o pazar günü kahvaltılarını özlemedim değil. Annem çayı koyar yumurta piyazı için yeşillikleri doğrardı. Bama o arada sıcak pideyi almaya gider " ben gelene kadar sofra hazır olsun emi" diye en az 3 defa sorardı. Pidenin yanında bal kaymak alır gelir "hala sofra hazır değil mi" diye bize çıkışırdı.
       Babam tarafının bir kötü huyu var ki oda çabuk sinirlenmek ama öyle güzel bir huyları var ki o da aile bireylerinin hep bir arada sofraya oturması ve herkes gelmeden kimsenin başlamaması. Dedem rahmetlik Sivas' a geldiğinde uzun sofralar kurulurdu.Gelin torun hep bir arada otururduk. Dedem gelinleri bile gelemeden başlamazdı yemeye.

       Erkek kardeşim merdivenlerden bağıra bağıra şarkı söyleyerek inerdi. Sofraya oturduğunda muhakkak ya bana ya da kardeşime takılmadan edemezdi. Babam "sofrada yapmayın bari" der hepimzie kızardı.Annem çayları doldururdu... Babam demli içerdi fakat kimse babamın çayını tam istediği gibi dolduramazdı :) ... Sıcak pideye tereyeğı sürülerek enfes bir kahvaltı yapılırdı

    Kahvaltı sonrası sofrayı öylece bırakır içeri geçerdik pazarın en güzel keyfide o olsa gerek; babam tvye bakarken biz birer bardak çay içer bir iki lafladıktan sonra iş başı yapardık. Annem yatakları düzenler ben mutfağı toplardım. Babam evdeyken süpürge çalıştırmak cesaret isterdi çünkü pazar en çokta onun günüydü .Bir iki birşey seyrettikten sonra bi bkardım koltukta sızmış :)
 


   Çok enderdir pazarları evde geçirdiğimiz. Namazları kılar yazın pikniğe kışın turlamaya giderdik.Babam birde bize dışarda yemek söylemişse değmeyin keyfimize.Eve döndüğümüzde annem bir koltukta babam bir koltukta uyuya kalır; sonra annem "Büşra bir çay koyda içelim kzım şu halimiz açılsın bir güzel" derdi.



     Sivasa gittiğim zaman en çok pazar günlerini bizimkilerle geçirmeyi istiyorum. Bu anları tekrar yaşamak öyle güzel huzur veriyor ki. Yazarken bile kafamda tüm ayrıntılarına kadar canlandırdığım bu sahne Gurbette yalnız olduğumu bir nebze de olsa untturuyor bana, sürekli hatırlatıyor olsa da kendini :(

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...